3 op Reis, sporteditie
Kijkend naar het tv-programma 3 op Reis van BNNVARA dwalen mijn gedachten af. Niet in de laatste plaats vanwege Evi Hanssen of Geraldine Kemper, die het kijken naar het programma zeer aangenaam maken, maar vooral vanwege wat zij laten zien.
Geen Eiffeltoren, Ramblas of Van Gogh Museum. Geen plekken waar je met drie touringcars tegelijk uit een bus wordt geladen. Nee, juist die kleine straatjes waar je nauwelijks een toerist tegenkomt. Plaatselijke hotspots en gezellige tentjes waar vooral locals komen.
En ineens denk ik: waarom bestaat zoiets eigenlijk niet voor sport?
Afgelopen week heb ik mijn bijdrage aan Panenka #45 geschreven en met een aantal foto's naar de redactie verstuurd. Ondertussen ben ik alweer bezig met het volgende groundhopweekend. De redacteuren van Panenka Magazine zitten op verschillende plaatsen wedstrijden te kijken en ondertussen zijn er weer talloze landgenoten onderweg naar een stadion in een van onze buurlanden.
En niet alleen voor de wedstrijd. Voor de sfeer. De beleving op de tribune. De geur van verschaald bier, hamburgers en lokale snacks. De oude lichtmasten. De bouw van de tribunes. De dingen die je pas ziet wanneer je niet alleen voor negentig minuten voetbal naar een stad gaat.
In mijn gedachten loop ik door de straten van een kleine stad ergens in het voormalige Oostblok. Achter een grauw huizenblok doemt een lichtmast op. Mijn hart maakt een vreugdesprong. Niets mooier dan floodlights boven de huizen. De spanning van wat je om de hoek gaat aantreffen. Een oude tribune? Een grote of kleine club? Een sfeervol sportpark met traditie, nostalgie en romantiek?
Wedstrijden zien we genoeg op televisie. De schoonheid van een stadion zien we een stuk minder. Mijn gids vertelt ondertussen over legendarische wedstrijden die hier ooit zijn gespeeld. Maar ik hoor hem nauwelijks meer. Ik versnel mijn pas. Ik wil achter dat huizenblok kijken. Die oude meuk zien waar de geur van nostalgie vanaf walmt.
"Albanië ligt achter die berg."
Met die woorden haalt Geraldine me uit mijn droom. "Volgende week gaan we naar..." Mijn gedachten laten voice-over Chris Zegers niet eens uitpraten. Ik blijf achter met één vraag.
Waarom heeft Ziggo Sport geen 3 op Reis? Of een andere sportzender. Een programma waarin niet de bekende stadions centraal staan, maar de zoektocht naar bijzondere sportparken. Nieuw of vol nostalgie. Pareltjes of mooi van lelijkheid. Groot of klein. Maar vooral plekken waar een verhaal in zit. Plekken waar een sportliefhebber ooit geweest moet zijn.
En als zo'n programma er ooit komt... Mag ik dan alstublieft mee?
Stadionautist kijkt naar het voetbal zoals het echt is: rommelig, ontroerend, absurd. En precies daarom de moeite waard.
