Bezocht datum
Stadion Laaksite: waar alles wat België bijzonder maakt samenkomt
Sommige stadionbezoeken zijn indrukwekkend. Andere zijn bijzonder omdat je na afloop denkt: waar heb ik in vredesnaam rondgelopen? En soms kom je ergens terecht waar eigenlijk alles klopt. Stadion Laaksite in Aarschot is een combinatie van die twee.
De toegang is geen gelikte ontvangsthal, geen imposante draaideuren of glazen gevel. Gewoon een toegang die duidelijk maakt dat hier gevoetbald wordt. En die ticketbox? Die verdient eigenlijk een aparte blik. Waarom zou je een kaartje kopen vanuit een modern loket als het ook kan vanuit een hokje dat eruitziet alsof het al tientallen jaren onderdeel van het stadion is?
Rond het veld staat een stevige betonnen afscheiding. Functioneel, maar ook praktisch. Want waar wij in Nederland vermoedelijk eerst een werkgroep zouden oprichten om te bepalen wat de exacte functie van zo'n muur is, heeft men in België bedacht dat er ook prima reclame op kan. En waarom ook niet?
De echte blikvanger staat aan de lange zijde: de overdekte zittribune. De rest van wat er rond het veld staat, moet je vooral bekijken met een beetje fantasie. Aan de achterzijde zijn golfplaten aangebracht, zodat je enigszins uit de wind kunt staan. Boven je hoofd bevindt zich een dak waarvan je vooral hoopt dat er bij de bouw geen materiaal is gebruikt waar tegenwoordig hele protocollen voor bestaan. Zeker nu het begint te bladderen.
De vloer bestaat uit betonnen platen die hun oorspronkelijke positie inmiddels duidelijk als een vrijblijvende suggestie beschouwen. Ze liggen los, zijn niet overal even recht en vormen gezamenlijk een parcours waar je je aandacht beter bij kunt houden.
In Nederland zouden we hier waarschijnlijk een hek omheen zetten. Daarna een bord plaatsen. Daarna een inspectie laten uitvoeren. En vervolgens besluiten dat het terrein voorlopig niet betreden mag worden. In Stadion Laaksite loop je er gewoon overheen. En je hoopt dat je zonder blessures het stadion weer uit kunt lopen.
Ook de elektriciteit lijkt hier iets minder onder de indruk van de Nederlandse regeldrift. Draden hangen los waar je ze eigenlijk niet verwacht. En wanneer je de kleur van die draden combineert met een flinke hoeveelheid stof en spinnenrag, ontstaat er een geheel waar je als fotograaf alleen maar blij van kunt worden.
En dan is er het veld. Daar vallen de vele gele plekken onmiddellijk op. Het lijkt alsof iemand vanuit een helikopter een emmer gele verf over het gras heeft leeggegooid. De verklaring blijkt echter een stuk minder artistiek.
"We hadden wat last van onkruid in het veld, dus we hebben er iets opgegooid zodat het onkruid wordt gedood." Een begrijpelijke oplossing. Alleen had niemand blijkbaar rekening gehouden met het feit dat daarmee een groot deel van het veld verandert in een soort groen crematorium. Ook dat kan in Aarschot.
Maar tussen al die bijzondere details, losse platen, bladderende golfplaten, reclameborden, draden en gele plekken zit ook iets wat op foto's veel moeilijker vast te leggen is: de ontvangst.
Een kop koffie van het huis, alle ruimte om rond te kijken en te fotograferen en zelfs bereidheid om mee te werken aan de foto's. Voor een aantal beelden kruipt een van de aanwezige dames zelfs even in de rol van fotograaf. Dat zijn de momenten die een stadionbezoek nét even leuker maken.
Stadion Laaksite heeft ondertussen genoeg hoekjes om een fotograaf een tijdje bezig te houden. Stoeltjes die betere tijden hebben gekend. Een tribune die ergens tussen staanplaats, terras en overdekte zitplek in hangt. Reclameborden die onderdeel zijn geworden van het stadionbeeld. Een secretariaat dat gewoon "SECRETARIAAT" heet. En overal kleine details die je thuis op je scherm nog een keer laten kijken.
Het is niet perfect. Gelukkig maar. Juist die combinatie van functionaliteit, vergane glorie, praktische oplossingen en een flinke dosis Belgische nonchalance maakt Stadion Laaksite interessant.
Hier hoeft niet alles strak, hier hoeft niet alles nieuw en hier hoeft niet voor ieder losliggend stukje beton een protocol te bestaan. Hier wordt gewoon gevoetbald. Alles wat België zo bijzonder maakt, kwam ik hier tegen.